 |
| WELZIJNSTHERAPEUTE NANCY THEUNISSE-BOERBOOM | |  Nancy Theunisse-Boerboom is afgestudeerd aan de Academie voor Natuurgeneeskunde Zuid-Nederland met als specialisaties N.L.P. en Hypnotherapie. Daarna heeft ze haar specialisme uitgebreid door middel van cursussen en bijscholing en nu runt zij een praktijk voor psychische hulpverlening, persoonlijke begeleiding, N.L.P., natuurgeneeskunde waaronder hypnotherapie, counseling en coaching op allerlei gebieden. Ze is getrouwd met ex-profwielrenner Gert-Jan Theunisse en als moeder van een zoon (2,5 jaar) ook ervaringsdeskundige.
Je kunt bij Nancy terecht voor alle vragen op persoonlijk vlak, zowel gevoelsmatig als lichamelijk: over jezelf en je relatie (met partner, kind, familie, vrienden), voor, tijdens en na je zwangerschap. Maar ook over je kind als je merkt dat hij minder goed in z’n velletje steekt of je het zelf even niet meer weet.
Meer weten over Nancy en haar praktijk? Kijk op www.internet-therapie.eu.
| |
|
Stel hier je persoonlijke vraag
|
 |
| Maureen, 9 augustus 2010 |
Beste Nancy,
Onze oudste, een jongen van bijna 5 kan nauwelijks alleen spelen. Dat is altijd al zo geweest. Hij moet altijd bezig zijn met een vriendje of zijn papa of mama. Als dat niet zo is vraagt hij voortdurend, "kijk wat ik kan" en eist hij toch alle aandacht op. Ik kom nauwelijks toe aan andere dingen dan met de kinderen spelen. Als we erop uit zijn is het hetzelfde verhaal. Ik zou ook wel eens eventjes op een bankje naast de speeltuin willen zitten in plaats van de hele middag mee doen. Heel vaak kiest hij speelgoed dat hij nog niet alleen kan, (computerspelletjes, moeilijke puzzels, spellen die je samen moet doen) Spellen die bij zijn leeftijd horen vind hij saai. Op schooldagen ben ik altijd blij als er een kindje komt spelen, anders heb ik een moeilijke middag. Nu in de vakantie vind ik het ook zwaar om hem van een dagvullend programma te voorzien, want zo voelt het.
Zijn jongere zusje kan goed zelfstandig spelen, maar als hij erbij is gaat hij haar spel verstoren, zodat ik twee lastige kinderen heb. Samenspelen gaat soms goed, maar ze maken nog veel ruzie. Verder wordt ik de hele dag bestookt met levensvragen en vragen over het heelal etc. We verwachten nu ons derde kindje, ik ben 's avonds totall loss, hoe kan ik hem leren wat zelfstandiger te zijn. (Tv aanzetten helpt wel even als ik wil koken, maar dat is geen oplossing natuurlijk, bovendien hebben ze dan weer ruzie over wie wat mag kijken....)
Alvast hartelijk dank,
vriendelijke groet, Maureen |
|
| Nancy Theunisse-Boerboom, 12 augustus 2010 |
Dag Maureen,
Begrijpelijk, dat je tijd flink wordt opgeslokt. En het zal er niet heel veel beter op worden met een 3e op komst.
Wat je kunt proberen is met kleine stapjes beginnen, dus 5 minuutjes iets alleen laten doen, het zal in het begin meer aandacht eisen, maar na een tijdje zal het wel beter gaan...Het is best een vermoeiende leeftijd, dus het gaat wel weer over en durf ook anderen wat meer om hulp te vragen...
Maar iets wat hij nog niet kan, zullen jullie hem moeten leren, kindjes zijn erg verschillende en jouw oudste heeft wat meer begeleiding nodig op dit vlak...
Hoe vol, leg hem vooral uit waarom hij ook zelf eens wat moet doen. Kinderen denken vanuit hun eigen wereldbeeld en hebben geen erg in het feit dat jij ook wel eens moe bent, zeg dat dan dus...
Communiceren, even wat meer nu...
Succes Nancy Theunisse |
|
| Michèle, 31 juli 2010 |
Hi Nancy,
mijn dochter (Sofie) is net 4 en gaat over 2 wkn voor het eerst naar school. Ze heeft angst ontwikkeld voor poepen op de wc. Plassen doet ze al ruim 1,5 jr op de wc. Ongeveer een jaar geleden zijn we voorzichtig gaan proberen haar ook op de wc te laten poepen. Ze heeft dat toen 1x gedaan, alleen bleef het poepje toen aan haar billen hangen. Hier schrok ze van en ging huilen. Daarna heeft ze het nooit meer willen doen. We hebben van alles geprobeerd ter stimulans, belonen op diverse manieren, boekjes erover voorlezen, boos worden, lief doen, van alles beloven, maar niets helpt. Het had alleen een averechts effect. Ze ging het ophouden, met constipatie en gebruik van klysma's als gevolg. Op een gegeven moment werd het dus ook angst voor de pijn. Via de huisarts laxerende zakjes gekregen en dat een maand of 2 gegeven, zodat de angst voor pijn verdween. Dat is nu verdwenen. Ze poept weer dagelijks in een luier. We zijn nu begonnen met de laatste strohalm (poepen met luier op wc (2st) / poepen met luier v.v. gat op wc (3st) / poepen zonder luier op wc (5st)). We zitten sinds 2 wkn in de 1e fase, poepen met luier op wc en weer belonen met 2 stikkers. Dat gaat prima, maar de 2e fase vond ze gelijk eng dus maar uitgesteld en betwijfel ook of het gaat lukken. Heb jij nog tips? Ben nl ook bang dat ze om die reden haar poep gaat ophouden op school en weer obstipatie zal gaan krijgen. En dan moeten we ook nog beginnen met 's nachts zindelijk worden, maar daar wacht ik liever mee totdat ze op de wc kan poepen, of hoeft dat niet?
Groeten, Michèle |
|
| Nancy Theunisse-Boerboom, 31 juli 2010 |
Dag Michèle,
Je doet het erg goed zeg!!
Het hele verhaal zindelijk worden is erg verschillend per kind en ook erg afhankelijk van de huidige gebeurtenissen in haar leven.
Probeer zelf te beoordelen hoe ver ze is. Als je naar haar leeftijd kijkt, mag je zeggen, dat ze er best aan toe is.
Als je denkt, dat het wat veel is, wacht je eerst even totdat het overdag goed gaat en ga je gewoon verder met snachts als dat is gelukt.
Vergelijk niet met anderen, maak je geen zorgen over naar school gaan, alles op zijn tijd! Het gaat om haar!! Richt je op haar vertrouwen, geef haar een veilig gevoel, knuffel wat meer, vertel haar vaak hoe goed ze iets doet, allemaal kleinigheidje, die erg belangrijk zijn!
Succes en groetjes,
Nancy Theunisse |
|
| wendelien Hermans, 27 juli 2010 |
Hallo,
Mijn dochter is 20 maanden oud. En nu duimt ze al vanaf baby. Ze heeft rond haar 1 jaar een haar te pakken gekregen van me(ik heb lange haren).En sinds die wil ze slapen met 1 haar van mij. Maar ik ben het op een gegeven moment af gaan leren(althans geprobeerd) maar vanaf toen pakte ze haar eigen haar en trek die uit haar hoofd. Als ze moe word trekt ze die gewoon uit haar hoofd en zabbelt hier op!!!!! En tegelijkertijd duimt ze dan. Dit doet ze ook in haar slaap.Hoe krijg ik dit afgeleerd want ze heeft mooi krulhaar maar 1 kant word nu dun, en mensen om me heen zeggen dat ik er juist niet op moet reageren.
Groetjes Wendelien |
|
| Nancy Theunisse-Boerboom, 31 juli 2010 |
Dag Wendelien,
Dit is voor mij een onbekend probleem, zonder haar gezien te hebben, wil ik hier dus liever geen uitspraak over doen.
Wellicht kun je het eens navragen op het bureau.
Groetjes Nancy |
|
| Malou, 27 juli 2010 |
Beste Nancy,
Mijn dochter is 3 jaar en een heel lief sociaal meisje.
Nu is het de laatste dagen ineens omgeslagen en er is niets gebeurt waardoor ze zo kan doen, dus hoop dat dit een van de zoveelste ' fases' genoemd kan worden.
Als ze haar zin niet krijgt of als het anders gebeurt dan anders wordt ze erg boos, gaat huilen, soms schreeuwen en later compleet over de flos. Ik krijg ze dan even niet rustig maar daarna is er dan ineens niet meer aan de hand... Ook zo met naar bed gaan, moet even een strijd voeren met veel drama van haar kant, maar uiteindelijk gaat ze wel slapen...
SOS....
Met vriendelijke groet,
Malou Hanegraaf |
|
| Nancy Theunisse-Boerboom, 31 juli 2010 |
Dag Malou, heb net deze vraag beantwoord bij Karola een paar berichtjes eerder dan de jouwe kijk maar eens, gaat over de peuterpuberteit.
Groetjes Nancy |
|
| Linda, 26 juli 2010 |
Beste Nancy,
Mijn dochtertje is 20 maanden en ze bijt nagels. Ik heb het vermoeden dat het begin dit jaar begonnen is, toen heb ik haar voor het eerst naar het KDV gebracht. Eerst 1 dag in de week (en 2 dagen naar oma) en na een paar maanden voor 2 dagen in de week naar het KDV (en 1 dag naar oma). Het nagelbijten is geleidelijk aan erger geworden. Eerst zat ze alleen aan haar nagels als er een haaltje aan zat. Zodra ik dat zag knipte ik het losse stukje weg en daarna was het goed. Nu is het zo erg dat ik haar nagels niet meer hoef te knippen, want ze houdt ze zelf kort. Sinds begin mei kampt haar vader met tinitusklachten als gevolg van een burn-out. Ik denk dat dat het nagelbijten ook heeft verergert. Wat kan ik eraan doen bij zo'n jong grietje? |
|
| Nancy Theunisse-Boerboom, 31 juli 2010 |
Dag Linda,
Om heel eerlijk te zijn weet ik het antwoord niet, ik kan wel wat tips geven, maar ik zou toch kiezen voor een totale aanpak, omdat het niet alleen met de nagels te maken heeft. Zelf zou ik haar graag eerst willen zien voor een aanpak te kiezen...dus misschien ken je iemand uit je omgeving die met kinderen werkt, specialist dus..
Groetjes Nancy |
|
| Rensje, 24 juli 2010 |
Mijn zoontje van bijna 6 was altijd een goede slaper. Maar zodra de avonden langer licht zijn wordt het een drama. Ik heb daarom een schema waar we ons vrij goed aan houden. Maar tot erg laat hoor ik hem nog. Ik heb een beloningssysteem ingesteld (stickers). Hij blijft nu wel in zijn bed maar is erg lang wakker. Ik slaap vaak eerder en dat is ook vermoeiend. De jongste wekt me om 6.30 en de oudste is erg laat wakker. Ik ben alleenstaande moeder en momenteel erg moe. En daardoor prikkelbaar.
's Ochtends is hij niet uit zijn bed te branden, dus slaap heeft hij wel nodig! |
|
| Nancy Theunisse-Boerboom, 31 juli 2010 |
Dag Rensje,
Het lijkt erop dat je de gewoonte moet doorbreken...
Misschien kun je beginnen met een paar avonden eens bij hem te gaan liggen tot hij slaapt, als er een grondslag is gelegd, kun je er even bij gaan zitten en dan weggaan en zo langzaam weer afbouwen.
Ik hoop, dat het lukt, het zal eerst wat tijd investeren zijn, maar daarna pluk je er de vruchten van.
Werkt het niet, dan zou ik even bij Lalya, paranormaal kindertherapeute vragen:
http://v2.kijkalternatief.tv/contact/
Groetjes Nancy |
|
| Jessica, 24 juli 2010 |
Hoi Nancy,
Ik heb een zoontje van 3 jaar en eentje van 10 maanden. Mijn zoon van 3 jaar, heeft moeite om 's avonds te gaan slapen. Het gaat wel beter sinds hij tussen de middag niet meer slaapt. Maar hij wil 's avonds niet gaan slapen. hij hangt ook erg aan mij. Ik mag alleen zijn pyama aandoen en hem voorlezen. Ik mag niet naar beneden als hij gaat slapen, ik moet in onze slaapkamer blijven. En dan roept hij me regelmatig. Hij wil ook perse met zijn deur helemaal open slapen. Het duurt soms wel een uur voordat hij slaapt, hoe moe hij ook is. Gelukkig heeft mijn andere zoontje er geen last van dat zijn broer zo aan het roepen is, die leg je neer en die slaapt. Alleen is hij' s morgens bijtijds wakker en gaat liggen kletsen, waardoor zijn grote broer boos wakker wordt. Wat kan ik het beste doen? Of is dit een fase die we uit moeten zitten?
We hebben een vast slaapritueel. en hij vindt het ook geen probleem om naar bed te gaan. Het begint op het moment dat ik zijn kamer uitga.
Jessica |
|
| Nancy Theunisse-Boerboom, 31 juli 2010 |
Dag Jessica,
Heb zelf meer het gevoel, dat de oplossing bij paranormaal therapeute Layla ligt.
Hij lijkt bang te zijn voor iets dat anderen niet lijken te zien.
Kijk maar even op haar site voor haar emailadres.
http://v2.kijkalternatief.tv/contact/
Groetjes Nancy Theunisse |
|
| Aukje, 24 juli 2010 |
Hoi Nancy,
Ik heb een zoontje van bijna 3 jaar. Ik merk dat het door de dag heen steeds moeilijker wordt om met hem om te gaan. Hij is met name tegen mij erg opstandig. Het begint s ochtend al, dan wil hij geen schone luier aan. Ik leg hem dan uit dat we eerst een schone luier om moeten en aankleden en dan pas tv gaan kijken. Maar hij maakt er altijd een strijd van. Ook het middagslaapje lukt niet meer want hij wil niet zegt hij en als ik het probeer gaat hij alle grenzen te buiten. schreeuwen, slaan etc. Door de dag heen is er ook voortdurend strijd en alles wat ik wil dat wil hij niet en gaat hevig in protest. Hij doet ook vaak heel wild op de bank en gooit dan met van alles. Hij zegt ook vaak tegen mij ga jij maar even weg!!! op een strenge toon. Ik wordt er erg verdrietig van. Hij gooit ook vaak met zijn speelgoed door de kamer. En hij schreewt veel. Het is net alsof hij boos is op mij. Ook s avonds als ik hem naar bed moet brengen gaat hij alle grenzen te buiten en luisterd hij niet naar mij. En als we buiten ergens zijn, loopt hij steeds bij mij weg. Ik wordt er radeloos van. Hij zegt ook vaak ik luister niet naar mama. Ik krijg steeds meer het idee dat hij een hekel aan mij heeft. Heb jij enkele tips?
groetjes Aukje |
|
| Nancy Theunisse-Boerboom, 31 juli 2010 |
Dag Aukje, heb net een mailtje behandeld met hetzelfde probleem.
Karola was de schrijfster, mijn antwoord voor jou is dus hetzelfde...lees maar snel, staat voor dit mailtje.
Groetjes Nancy |
|
| Karola, 24 juli 2010 |
Hallo Nancy,
Ik heb een zoontje van 3.5 jaar, en ik heb het idee dat hij alleen maar doet wat hij zelf wil, hij luistert slecht. Helemaal sinds zijn zusje geboren is. Aan alles merken we dat hij jaloers is. Als zijn zusje ergens mee speelt, wil hij het meteen hebben, als ze schreeuwt roept hij dat ze niet zo hard moet schreeuwen, en als ze staat duwt hij haar achterover. Vooral dat laatste is erg vervelend en gevaarlijk. Maar soms vindt hij haar ook wel weer heel lief en krijgt ze een kusje. En hij krijgt meer aandacht dan hij ooit gekregen heeft, sinds de geboorte van onze dochter. We letten er goed op dat ze allebei evenveel aandacht krijgen en we doen ook vaak wel even iets met hem alleen. Maar hij gaat gewoon zijn eigen gang en luistert erg slecht.
Daarnaast is hij nog steeds niet zindelijk. Hij heeft een aantal weken geleden overdag zijn luier zo goed als droog gehouden een aantal dagen achter elkaar, maar ineens hoor je hem niet meer over de wc en plast hij weer vrolijk in zijn luier.
Ik vind het vervelend dat er steeds negatieve aandacht is. Voor het plassen in de luier, voor het plagen van zijn zusje, voor het niet luisteren....
Hoe kunnen we dat doorbreken? Heb je daar tips voor? |
|
| Nancy Theunisse-Boerboom, 31 juli 2010 |
Dag Karola,
Wat je vertelt lijkt meer op een peuterpuberteit, de een heeft daar wat meer last dan de ander. Grote gebeurtenissen, zoals de geboorte van zijn zusje, kunnen het nog eens versterken alsook de oorzaak zijn van weer een nieuwe fase in zijn leven. Wat dit zal blijven terugkomen totdat hij volwassen is.
Wat mij zelf erg hielp, was het kunnen begrijpen waarom een kind het doet.
Hij kan er niets aan doen, levert een strijd met zichzelf en daarna ook nog eens met de ouder, heel moeilijk voor het kind.
Lees maar eens hier, dat zal je zeker helpen. Ook kun je vanuit daar verder klikken op andere onderwerpen als nee-fase.
http://www.kinderinfo.nl/artikelen/artikel-ontwikkeling-psychologie-peuterpuberteit-peuter.html
http://www.kinderinfo.nl/artikelen/artikel-ontwikkeling-psychologie-nee-fase-dreumes.html
Kijk wel altijd naar jouw eigen kindje, volg je eigen moederinstinct, niet klakkeloos wat een ander denkt dat goed voor jullie is.
Groetjes Nancy |
|
| Renate, 24 juli 2010 |
hallo nancy,
mijn zoontje wordt in september 3 jaar
ik wil hem graag zindelijk laten worden
hoe kan ik dat het beste aanpakken
heb jij misschien tips voor mij
alvast bedankt |
|
| Nancy Theunisse-Boerboom, 30 juli 2010 |
Dag Renate,
Natuurlijk heel veel tips!!
We hebben ze samen gezet op de kinderinfo site, kijk maar eens:
http://www.kinderinfo.nl/artikelen/artikel-ontwikkeling-zindelijkheid-klaar-voor-zindelijkheidstraining-peuter.html
Via deze link kun je ook weer verder klikken naar andere pagina's over dit onderwerp.
Groetjes Nancy |
|
|
|
|
Terug naar overzicht deskundigen
|
|
|
|
|
 |
Stel je vraag aan de voedingsdeskundige, de natuurgeneeskundig
therapeute of de ontwikkelingspsycholoog. Bekijk de maandelijkse
onderwerpen van de paranormaal kindertherapeute, de logopediste
en Consument & Veiligheid. Opvoedsteunpunt Kansen voor Kinderen
behandelt elke maand een toepasselijk thema.
Lees verder
|  |
|
 |
|
|
|
|
